W lipcu 1870 r. przywództwo francuski, sprowokowany propozycjami obsadzenia tronu hiszpańskiego wskroś członka pruskiej dynastii Hohenzollernów, wypowiedział Prusom wojnę (wojna francusko-pruska 1870-1871). Napoleon, bodaj odkąd początku konfliktu politycznego z Prusami niesprzyjający wojnie, popełnił ten w pojedynkę pomyłka co 45 lat następnie imperator Mikołaj II - objął naczelne komenda armii, nie posiadając w odniesieniu do temu kwalifikacji. Premier pruski Bismarck,kanclerz Związku Północnoniemieckiego, zaledwie na to czekał. Wykorzystując przesyłka kolejowy, żwawo przerzucił swą, zmobilizowaną wcześniej, 500-tys. armię do Alzacji, atakując graniczne twierdze francuskie. Do września wojska pruskie zdobyły Sedan, biorąc do niewoli 100 tys. żołnierzy francuskich oraz samego cesarza. Kapitulacja Napoleona III plus poddanie wskroś niego swej armii Prusom, wywołały poruszenie plus zbulwersowanie części Francuzów. W wielkich miastach z Paryżem na czele żądano likwidacji Cesarstwa, przywrócenia rządów republikańskich także kontynuowania wojny z Prusami. Tak też się stało. 4 września 1870 r. ogłoszono insurekcja III Republiki plus Rządu Obrony Narodowej, na którego czele stanął wstrzemięźliwy republikanin Gambetta.