Napoleon III Bonaparte

Czasy świetności

Prawie na wskroś nieuszkodzony pora istnienia II Cesarstwa francuskiego, ekonomia kraju rozwijała się względnie intensywnie, stymulowana zwłaszcza rozwojem przemysłu. Najbardziej rozbudowały się przemysły odzieżowy plus ciężki. Burzliwie rozwijał się transport, za sprawą budowie w środku całym kraju linii kolejowych, które liczyły wewnątrz 1870 r. przedtem 24 tys. kilometrów. Także marynarka handlowa Francji stała się potęgą, drugą po angielskiej. Również rolnictwo, pomimo swego rozdrobnienia (w 1900 r. było 1,5 miliona gospodarstw), notowało stały, przynajmniej niewielki, powiększenie swej produkcji. Przebudowane oraz rozbudowane zostały duże miasta: Paryż, Lyon, Marsylia. Otrzymały one oświetlenie gazowe, wodociągi, kanalizację, autobusy konne. Zaczęto używać konstrukcje stalowe w środku budownictwie dworców kolejowych, hal targowych, mostów. W Paryżu wyburzono dodatkowo przebudowano nieco dzielnic poniżej kierownictwem barona Haussmanna. Zaplanował płeć brzydka szerokie aleje, bulwary także place gwiaździste na głównych skrzyżowaniach ulicznych, tudzież to wewnątrz celu umożliwienia dalekiego ostrzału artyleryjskiego i wprowadzania kolumn żołnierzy na wydarzenie rozruchów plus walk ulicznych. Miasto wzbogaciło się o tysiące nowych budowli, fortyfikacje, gmaszysko wielkiej opery.

Dużą rolę do wnętrza rozwoju gospodarczym odgrywały banki również nowe formy obrotu kapitałowego: akcje, obligacje, papiery państwowe. Rozrastała się zarządzanie ogólna plus komunalna, poczta, szkolnictwo, policja, natomiast zajęcie wewnątrz administracji pozwalała na starszy rangą zarobek, niż otrzymywali robotnicy przemysłowi. Przy czym ci świeżo miniony pracowali 11-12 godzin na dobę, bez zabezpieczenia na starość, innymi słowy na zaszłość inwalidztwa, ich zadatek mieszkaniowe dawny nędzne, spotęgowanie płac nadzwyczaj powolny. Toteż mnożyły się strajki oraz inne spontaniczne formy protestów robotniczych, szczególne ich moc przypadało na ostatnie lata II Cesarstwa.

Do zasług Napoleona III wypada podobnie popieranie także finansowanie budowy Kanału Sueskiego, (1869) przeprowadzonej wskroś Ferdynanda de Lessepsa, kuzyna cesarzowej Eugenii (matka Lessepsa, Hiszpanka, była ciotką Manueli de Montijo, matki Eugenii).